Πληροφορίες: 2103482333, Ιατρείο Επιφ/κής: 2103482420, Γραφείο Διαχείρισης Ασθενών: 2103482477.

Main menu

Ρήξη Π.Χ.Σ.Πότε χρειάζεται χειρουργείο?

Η ρήξη πρόσθιου χιαστού αποτελεί μία συχνή κάκωση των αθλητών και παρατηρείται, τόσο σε επαγγελματίες, όσο και σε ερασιτέχνες. Συμβαίνει κατά την έντονη στροφική κίνηση του γόνατος και συχνά, συνοδεύεται και από άλλες βλάβες, όπως πχ ρήξη πλάγιων συνδέσμων ή ρήξη μηνίσκων. Η διάγνωση της βλάβης είναι σχετικά εύκολη και προκύπτει, από το ιστορικό του ασθενούς (μηχανισμός κάκωσης) και από τον κατάλληλο απεικονιστικό έλεγχο (ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία).
Screen Shot 2014 04 02 at 12.08.21 AM1   Η θεραπεία της ρήξης είναι κατά βάση χειρουργική. Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις ασθενών που μπορούν να αντιμετωπισθούν συντηρητικά, μη χειρουργικά. Αυτό συμβαίνει, διότι κάθε βλάβη αποτελεί μία μοναδική περίπτωση και κάθε ασθενής έχει ξεχωριστές ιδιαιτερότητες. 
          Η επιλογή του είδους της θεραπείας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, κυριότεροι από τους οποίους είναι οι εξής:
Ηλικία του ασθενούς: Η ηλικία του ασθενούς αποτελεί ένα βασικό κριτήριο που κατευθύνει τη θεραπευτική μας προσέγγιση. Συνήθως, η ρήξη πρόσθιου  χιαστού παρατηρείται σε αθλητές 18-45 ετών. Στις ηλικίες αυτές, συνήθως, συνιστούμε τη χειρουργική αποκατάσταση της βλάβης,προκειμένου να αποφύγουμε την εγκατάσταση μιας χρόνιας αστάθειας στο γόνατο και την εμφάνιση περαιτέρω βλαβών από τους     μηνίσκους ή τον αρθρικό χόνδρο. Σε ηλικίες 16-18, μπορούμε, είτε να καθυστερήσουμε τη χειρουργική θεραπεία μέχρι την πλήρη σκελετική ωρίμανση του αθλητή ή αν υπάρχει λόγος για άμεση χειρουργική αποκατάσταση (πχ αθλητής υψηλών επιδόσεων), μπορούμε να προχωρήσουμε στο χειρουργείο, εφαρμόζοντας τεχνικές που δε θα βλάψουν το αναπτυσσόμενο γόνατο.
Σε ηλικίες >45, η  αντιμετώπιση είναι περισσότερο συντηρητική, εκτός και αν πρόκειται για ασθενή με υψηλές λειτουργικές απαιτήσεις (αθλητισμός, επάγγελμα) ή αν παρά τη συντηρητική αντιμετώπιση, το γόνατο παραμένει εξαιρετικά ασταθές.
Επίπεδο δραστηριότητας: Ο βαθμός της αθλητικής και της επαγγελματικής δραστηριότητας του ασθενούς αποτελεί τη δεύτερη βασική ένδειξη για την επιλογή του είδους της θεραπείας. Σε συνδυασμό με την ηλικία του ασθενούς, οι λειτουργικές απαιτήσεις του πάσχοντος γόνατος διαμορφώνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την απόφασή μας για την τελική θεραπεία. Όσον αφορά στους νέους αθλητές, αθλήματα που περιλαμβάνουν  στροφές-πίβοτ του γόνατος, άλματα και έκρηξη (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, σκι, τένις) απαιτούν συνήθως χειρουργείο. Αντίθετα, αθλήματα  με γραμμική δραστηριότητα της άρθρωσης (τρέξιμο, κολύμβηση) επιτρέπουν και τη συντηρητική αντιμετώπιση. Όσον αφορά στους  ενήλικες, βαριά χειρωνακτική εργασία (άρση φορτίων, εργασία σε ύψος ή ανώμαλο έδαφος) και εργασία που απαιτεί καλή φυσική κατάσταση (στρατιωτικοί, σώματα ασφαλείας) αποτελούν κριτήρια για χειρουργική αποκατάσταση της ρήξης πρόσθιου χιαστού.
Επίπεδο άθλησης:  Ορισμένες φορές, τα όρια ανάμεσα στον ερασιτεχνισμό και τον επαγγελματισμό δεν είναι ευδιάκριτα. Είναι πάντως λογικό, ότι όσο περισσότερο επαγγελματικά ασχολείται κάποιος με τον αθλητισμό, τόσο μεγαλύτερες είναι και οι λειτουργικές απαιτήσεις από τα γόνατά του και επομένως, τόσο πιθανότερο να χρήζει χειρουργείου σε περίπτωση ρήξης πρόσθιου χιαστού.
Συνοδές βλάβες:            Κάθε ρήξη πρόσθιου χιαστού είναι μοναδική για κάθε ασθενή. Σε περιπτώσεις ρήξης χωρίς συνοδές βλάβες ή με συνοδό ρήξη μόνο του    έσω πλαγίου συνδέσμου, η θεραπεία μπορεί να είναι και συντηρητική. Σε περιπτώσεις όμως, συνδυασμένων κακώσεων πχ επιπλέον  ρήξη οπίσθιου χιαστού, έξω πλάγιου, μηνίσκων, χόνδρου, ενδείκνυται περισσότερο η χειρουργική θεραπεία.
Χρόνος χειρουργείου:     Αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για ένα επιτυχές χειρουργικό αποτέλεσμα. Πλέον, αποφεύγουμε να χειρουργούμε ασθενείς με ρήξη πρόσθιου χιαστού στην οξεία φάση της βλάβης.
 
Συμμόρφωση ασθενούς: Οποιαδήποτε χειρουργική αποκατάσταση αποτελεί το ήμισυ της θεραπείας. Το άριστο θεραπευτικό αποτέλεσμα ξεκινά προεγχειρητικά και ολοκληρώνεται μετεγχειρητικά, με τη φυσικοθεραπεία. Η συμμόρφωση του ασθενούς στο πρόγραμμα αποκατάστασης αποτελεί βασικό    κριτήριο για ένα καλό λειτουργικό αποτέλεσμα. Ο ορθοπαιδικός οφείλει να αντιληφθεί το χαρακτήρα του εκάστοτε ασθενούς και να  διακρίνει τα κίνητρά και τις προσδοκίες του από ένα πιθανό χειρουργείο. Άγχος για ταχύτατη επιστροφή στον αθλητισμό, υπερβολική  επιμονή για διακρίσεις και μη συμμόρφωση στο προεγχειρητικό πρόγραμμα αποκατάστασης, αποτελούν αντενδείξεις για χειρουργική                                         αντιμετώπιση.
Κοινωνικοί λόγοι:    Στα παιδιά, η επιλογή της χειρουργικής επέμβασης συνήθως συνδυάζεται με σχολικές διακοπές , ενώ στους ενήλικές, ένα χειρουργείο   προγραμματίζεται βάσει αγωνιστικών ή επαγγελματικών υποχρεώσεων.
 
     ΠΧΣ 2Συμπερασματικά, η ρήξη πρόσθιου χιαστού δεν πρέπει να αποτελεί μια κάκωση που μας τρομάζει, εξαιτίας ενός ενδεχόμενου χειρουργείου. Κάθε βλάβη σε κάθε ασθενή είναι μοναδική και χρήζει μοναδικής αντιμετώπισης. Παράγοντες που μας οδηγούν προς τη χειρουργική λύση είναι αθλήματα υψηλού ρίσκου, υψηλές αγωνιστικές απαιτήσεις, συνοδές βλάβες και εγκατάσταση αστάθειας του γόνατος. Ο ορθοπαιδικός χειρουργός οφείλει να ενημερώσει λεπτομερώς τον ασθενή για τις ενδεικνυόμενες θεραπευτικές επιλογές και με βάση τη βαρύτητα της κάκωσης και τις λειτουργικές απαιτήσεις του ασθενούς, να λάβουν από κοινού την τελική απόφαση για το είδος της θεραπείας.
 
Κόλλιας Γεώργιος
Ορθοπαιδικός Χειρουργός
www.orthopaidikos4u.gr
επιστροφή στην κορυφή